Piet-Hein Peeters

Geplaatst door Piet-Hein Peeters op woensdag 28 oktober 2009

Jongen met Turkse achtergrond helpt mij in kpn-winkel. Telefoon kapot, ik kost veel tijd. In de winkel is het druk. Mensen trekken nummertjes. Sjofel geklede man, pokdalige huid, komt winkel binnen en spreekt mijn kpn-medewerker aan. Hij wijst de man op de nummertjes. Man mompelt iets over Turken. Mensen erom heen schatten de man in, zeggen niets. Man begint te schelden, mijn medewerker geeft hem een grote mond terug. Zegt tegen mij: ‘laat die idioot maar even wachten, gaat mij een beetje uitschelden’. Ik weet alles op het moment dat de man aan de beurt is. Mijn KPN-medewerker: ‘Meneer, hoe kan ik u helpen?’.

Geplaatst door Piet-Hein Peeters op maandag 29 juni 2009

Vloeken in de (linkse) kerk natuurlijk. Maar toch. Is het sentiment van Amerikaanse kiezers na acht jaar Bush vergelijkbaar met dat van Nederlandse kiezers over de kabinetten Balkenende? Zijn er parallellen tussen de reacties van de Amerikaanse gevestigde orde op Obama (geen ervaring, geen oplossingen) en die van de Nederlandse elite op Wilders? Zitten er overeenkomsten tussen de retorische gaven van Obama en het politieke spitzengefühl van Wilders? Is het echt not done om de twee in het afgelopen jaar in Nederland meest besproken politici naast elkaar te leggen? Obama geeft hoop, geeft Wilders dat ook aan een deel van de Nederlandse bevolking? Is de afkeer van de Bushkiezer die de Nederlandse politieke elite de afgelopen jaren toonde vergelijkbaar met de afkeer voor de Wilderskiezer?

Geplaatst door Piet-Hein Peeters op vrijdag 24 april 2009

Een paar dagen na de dood van Pim Fortuyn trad Boudewijn Büch op in Netwerk. Büch fileerde de publieke heldenverering die was ontstaan, het haast hysterische ‘ach en wee’. De dood was iets om stil te van worden, zei Büch, koud moest het zijn, zwarte paarden, een kleine stoet kleumende mensen. Wij buigen het hoofd in plaats van het ego te rechten. Nu, bij het verscheiden van Martin Bril, etaleert een ander deel van Nederland haar verdriet. Het is niet veel anders. De Volkskrant schrijft drie IM’s op pagina 1 en 2, een nieuwsbericht, een overlijdensbericht, een pagina lezersreacties, een kwart pagina voor ‘bekenden’. We omarmen, we zwelgen. Geen zwarte paarden.

Geplaatst door Piet-Hein Peeters op donderdag 9 april 2009

Witte Huis twittert dat Obama in Turkije zegt ‘dat vuur niet met vlammen bestreden kan worden’. Mijn twittervrienden overtreffen elkaar in loftuitingen voor weer een retorisch hoogstandje. ‘Vuur kan niet met vlammen bestreden worden’. Zeg het vier keer en je schiet in de lach. Maar dit is de nieuwe president die zijn ‘open hand’ uitsteekt naar de Islamitische wereld, maar die als het moet ook ‘een vuist’ kan maken. Ik denk aan Denzel Washington in Philadelphia. “Tell it to me like i am a four-year old.” Obama spreekt een kleuterklasje toe en wij vinden de meester de liefste van de hele wereld.

Geplaatst door Piet-Hein Peeters op zaterdag 1 november 2008

Zwager en ik in gesprek over zijn taxirit in Sjanghai en de mijne in Den Haag. Ik hoorde vijftien minuten gefoeter op wegopbrekingen, regelgeving voor chauffeurs en Marrokkaanse jongens die hij per definitie niet meeneemt in zijn wagen, ‘hoe netjes ze er ook uit zien’. Nee, breek hem de bek niet open over Den Haag. Zwagers chauffeur ontpopte zich als een enthousiaste toeristische gids die trots in handen en voeten-engels vertelde over de vernieuwingen in de stad. ‘Allemaal dankzij de overheid’. En passant ook nog een paar inside-tips voor goede restaurants. Mensenrechten.

Geplaatst door Piet-Hein Peeters op zaterdag 11 oktober 2008

Onverwachte effecten van overheidsmaatregelen. Beleidswetenschappers kunnen er zeer vermakelijke voorbeelden geven. Het fenomeen is zo onvermijdelijk dat ambtenaren er bij voorbaat rekening mee houden. Het kopje ‘onvoorziene gevolgen’ in ieder voorstel. En daaronder ‘gaandeweg te bekijken’. Echt waar. Neem het anti-rookverbod in de horeca. Gezond, zeker, maar Nederland wordt er ook leuker van. Wie in deze oktobermaand ’s avonds het centrum van Nijmegen door fietst, ziet voor ieder café clubjes mensen staan, soms jassen aan, drank in de hand. Oktober in Nederland als een juni-avond in Toscane. Buiten leven. Nederland wordt allochtoner.

Geplaatst door Piet-Hein Peeters op dinsdag 26 augustus 2008

Iedereen ligt in katzwijm voor de democratische conventie in de Verenigde Staten, maar de werkelijke communicatiestrategen zitten in het Kremlin. Vanochtend in de Volkskrant weer zo’n vergeeld plaatje van Poetin en Medvedev aan een tafeltje. Foto zo genomen dat het gezicht van Poetin net iets meer te zien is. De heren besluiten op het moment van knippen dat Abchazië en Zuid-Ossetië op de steun van Rusland kunnen rekenen. Fascinerende timing ook: iedere keer als de rest van de wereld opgelucht adem haalt, doen ze er weer een tikje bij. Alle andere leiders aan een touwtje, mogelijke reacties van te voren reeds uitgetekend. Tafeltje. Twee mannen. Schakers die door inhoud hun vorm superieur maken. En wij maar kicken op dat stadion in Denver.

Geplaatst door Piet-Hein Peeters op maandag 11 augustus 2008

Natuurlijk moest Wijnand Duyvendak opstappen. Niet vanwege die inbraak. Wel vanwege het droevige toneelstukje dat hij in de publieke commotie opvoerde. Eerst in een persbericht trots iets opbiechten en denken dat dat de verkoop van zijn boekje ten goede komt. Vervolgens ontzettend gaan zitten jokken. Wijnand Duyvendak is nog steeds trots en vindt nog steeds dat zijn actie van toen in morele zin legitiem was. Maar zijn principes waren voor hem net wat minder belangrijk dan zijn positie als tweede kamerlid. Om zo een cruciaal pluspunt van Groen Links - moreel superieur aan de materialisten, opportunisten en religieuzen van deze wereld - weg te slaan.

Geplaatst door Piet-Hein Peeters op zaterdag 17 mei 2008

Ze zit bijna iedere dag in het café van LUX. Leeftijdsloos zo onderhand, mager, gebruind, rosé binnen handbereik, altijd aan de leestafel. Ik ben er ook vaak, werkafspraken, ze groet me altijd. De bedrijfsleider vertelt dat ze alcoholiste is, rond lunchtijd komt ze binnen, in een rustig tempo drinkt ze door tot in de avond, gaat dan weer weg. In LUX blijft ze alcoholiste, zeg ik. Ergens anders ook, zegt de bedrijfsleider, niet schenken is niet de oplossing, er is voor haar geen oplossing meer. 30 jaar horeca-ervaring heeft de bedrijfsleider. Hij laat haar niet alleen drinken. Voordat ze begint, moet ze eerst wat te eten bestellen. Rond etenstijd ’s avonds ook. Belt een taxi als hij dat nodig vindt. Burgerschap.

Geplaatst door Piet-Hein Peeters op woensdag 16 januari 2008

Ik snap het weer niet. Fractievoorzitter van negen zetel-partij en intelligente beroepsprovocateur maakt een filmpje waarin hij de Koran de wacht aanzegt. Het is alsof het Marokkaanse etterbakje uit de buurt voor de zoveelste keer van een afstand staat te schelden. Je zou het jong weleens een draai om de oren willen geven, maar ach, zielepoot. Waarom is dit nieuws? Is het nou verrassend dat Wilders opnieuw zijn piemel laat zien? Dacht het niet. En zouden boze moslims dat ook niet kunnen denken. Ach ja, Geert Wilders. Zouden ze niet beseffen dat verontwaardiging hem alleen maar steunt? Wilders is een boefje, leuk jong eigenlijk wel, jammer dat-ie soms zo naar doet. Negeren, dat werkt dan het beste.