Piet-Hein Peeters

Geplaatst door Piet-Hein Peeters op vrijdag 24 april 2009

Een paar dagen na de dood van Pim Fortuyn trad Boudewijn Büch op in Netwerk. Büch fileerde de publieke heldenverering die was ontstaan, het haast hysterische ‘ach en wee’. De dood was iets om stil te van worden, zei Büch, koud moest het zijn, zwarte paarden, een kleine stoet kleumende mensen. Wij buigen het hoofd in plaats van het ego te rechten. Nu, bij het verscheiden van Martin Bril, etaleert een ander deel van Nederland haar verdriet. Het is niet veel anders. De Volkskrant schrijft drie IM’s op pagina 1 en 2, een nieuwsbericht, een overlijdensbericht, een pagina lezersreacties, een kwart pagina voor ‘bekenden’. We omarmen, we zwelgen. Geen zwarte paarden.

Geplaatst door Piet-Hein Peeters op dinsdag 26 augustus 2008

Iedereen ligt in katzwijm voor de democratische conventie in de Verenigde Staten, maar de werkelijke communicatiestrategen zitten in het Kremlin. Vanochtend in de Volkskrant weer zo’n vergeeld plaatje van Poetin en Medvedev aan een tafeltje. Foto zo genomen dat het gezicht van Poetin net iets meer te zien is. De heren besluiten op het moment van knippen dat Abchazië en Zuid-Ossetië op de steun van Rusland kunnen rekenen. Fascinerende timing ook: iedere keer als de rest van de wereld opgelucht adem haalt, doen ze er weer een tikje bij. Alle andere leiders aan een touwtje, mogelijke reacties van te voren reeds uitgetekend. Tafeltje. Twee mannen. Schakers die door inhoud hun vorm superieur maken. En wij maar kicken op dat stadion in Denver.

Geplaatst door Piet-Hein Peeters op woensdag 16 januari 2008

Ik snap het weer niet. Fractievoorzitter van negen zetel-partij en intelligente beroepsprovocateur maakt een filmpje waarin hij de Koran de wacht aanzegt. Het is alsof het Marokkaanse etterbakje uit de buurt voor de zoveelste keer van een afstand staat te schelden. Je zou het jong weleens een draai om de oren willen geven, maar ach, zielepoot. Waarom is dit nieuws? Is het nou verrassend dat Wilders opnieuw zijn piemel laat zien? Dacht het niet. En zouden boze moslims dat ook niet kunnen denken. Ach ja, Geert Wilders. Zouden ze niet beseffen dat verontwaardiging hem alleen maar steunt? Wilders is een boefje, leuk jong eigenlijk wel, jammer dat-ie soms zo naar doet. Negeren, dat werkt dan het beste.

Geplaatst door Piet-Hein Peeters op woensdag 17 oktober 2007

Het is geen nieuws dat Rita Verdonk het lidmaatschap van de VVD opzegt en een eigen beweging begint. Zelfs op het moment dat ze dat bekend maakte, was het geen nieuws. Wel letterlijk natuurlijk, in de zin dat er iets verteld werd dat we nog niet eerder gehoord hadden. Maar relevant was het niet. Veel relevanter is de vraag waarom de volledige Nederlandse journalistiek vier dagen lang uitpakt over Verdonk. Ze wordt een kamerlid in de oppositie, ze trekt in onbelangrijke peilingen - want geen verkiezingen - zetels, ze start een politiek initiatief dat niet eens een echt initiatief genoemd kan worden, Geert Wilders heeft het al voor haar gedaan. Verdonk is feitelijk op dit moment irrelevant, maar wordt relevant gemaakt. De relationele verwikkelingen in Den Haag zijn de dagelijkse portie soap van wat zichzelf - sommige lezers en kijkers, politici, journalisten - ieder keer opnieuw tot elite rekent. Nog pijnlijker is dat het bij zoveel andere mensen door de strot wordt geduwd.

Geplaatst door Piet-Hein Peeters op zaterdag 13 januari 2007

Dappere Andries Knevel. In De wereld draait door van vrijdag 12 januari sprak hij Mathijs van Nieuwkerk aan op de eenzijdigheid van de Nederlandse TV-journalistiek. Pauw, Karhof, van Nieuwkerk, Huys, allemaal VARA-jongetjes, allemaal linksig, allemaal liberaal, behalve als het over hun eigen ego gaat. Zo ook van Nieuwkerk die glashard beweerde dat bovengenoemde namen garant stonden voor pluriformiteit. Tja. Is dit nou erg? Zou het kunnen dat de conservatieve draai die een deel van Nederland sinds het begin van de 21e eeuw maakt, onder anderen te maken heeft met de weerzin tegen het onuitgesproken elitisme van de VARA-jongetjes? Al die vlotte, vrijgevochten types die de publieke televisie bevolken. Voelt een belangrijk deel van het Nederlandse publiek zich niet thuis bij het journalistieke establishment zoals zich dat in de beeldbuis genesteld heeft? Het establishment dat avond in, avond uit licht zelfgenoegzaam de scherpe vragen stelt, maar niet die vragen die een Wilders, SP of CDA-stemmer heeft.