Piet-Hein Peeters

Geplaatst door Piet-Hein Peeters op woensdag 16 januari 2008

Ik snap het weer niet. Fractievoorzitter van negen zetel-partij en intelligente beroepsprovocateur maakt een filmpje waarin hij de Koran de wacht aanzegt. Het is alsof het Marokkaanse etterbakje uit de buurt voor de zoveelste keer van een afstand staat te schelden. Je zou het jong weleens een draai om de oren willen geven, maar ach, zielepoot. Waarom is dit nieuws? Is het nou verrassend dat Wilders opnieuw zijn piemel laat zien? Dacht het niet. En zouden boze moslims dat ook niet kunnen denken. Ach ja, Geert Wilders. Zouden ze niet beseffen dat verontwaardiging hem alleen maar steunt? Wilders is een boefje, leuk jong eigenlijk wel, jammer dat-ie soms zo naar doet. Negeren, dat werkt dan het beste.

Geplaatst door Piet-Hein Peeters op woensdag 13 juni 2007

In een LUX debat over multiculturele spanningen tussen jongeren vertelt Heldens burgemeester Nol Kleijngeld dat het afbranden van een moskee een blessing in disguise was. De gemeente maakte eindelijk ernst van het jeugdprobleem. Kalf en put. Het lijkt de hedendaagse tragiek van beleid te zijn. Het incident is nodig om de noodzaak te beseffen. Het blijft fascinerend hoeveel bestuurders en directeuren deze stelregel als gegeven in hun werk beschouwen. Er kan pas werkelijk wat veranderen als er eerst iets grondig mis gaat. Dat mag zo zijn, maar een onvermijdelijk bij-effect is dat de publieke sector het nooit goed zal doen. Daarvoor is de publieke opinie inmiddels te bedreven in het zich druk maken over kalfjes. Hoeveel organisaties maken eens in de zoveel tijd een analyse van wat er op hun werkterrein echt niet mis mag gaan? Of cynischer: welke organisaties overwegen in hun communicatiestrategie het ensceneren van een ramp op te nemen?

Geplaatst door Piet-Hein Peeters op donderdag 3 mei 2007

Het rapport van de zogeheten interventieteams begin januari over spanning tussen allochtone en autochtone jongeren veroorzaakte nogal wat - voorspelbare - reuring. Wat vervelend toch dat nu ook in de kleinere gemeentes mensen uit verschillende culturen aan elkaar moeten wennen en dat soms niet willen. Teamlid Henk Smeets was onlangs in LUX en vertelde daar over een cruciaal aspect in de aanpak van sociaal-culturele kwesties: het personeelsverloop. Hoeveel bij dergelijke problematiek betrokken professionals in Nederland blijven langer dan twee jaar in die functie zitten? Te weinig. Bouw dan maar eens vertrouwen op. En: maak dan maar eens beleid. Professionals in de sociaal-culturele hoek, professionals uberhaupt, mogen graag vertellen over hoe moeilijk het werk voor hen gemaakt wordt. Het kan hen, en de aanpak van het probleem waaraan ze werken, makkelijker gemaakt worden als ze minimaal drie jaar in dezelfde functie met hetzelfde takenpakket moeten blijven zitten

Geplaatst door Piet-Hein Peeters op zaterdag 14 oktober 2006

9 april in LUX. Tijdens het debat naar aanleiding van de vertoning van Valley of the Wolves ontstond een venijnig gesprek tussen Telegraaf-columnist Arend-Jan Boekestijn en jonge Turkse Nederlanders in de zaal. Boekestijn sprak over het antisemitisme dat hij in de film had gezien, de reacties waren eerst ontkennend, maar vervolgens ook onthullend. “Het is toch zo dat Joden de wereldeconomie beheersen”. En: “Bent u er bij geweest toen de Holocaust plaats vond ?” Getergde reacties die waarschijnlijk vooral voortkwamen uit de irritatie over Boekestijns provocerende claim op de waarheid. “U haalt uw wijsheden ook maar uit boeken en kranten?”. Maar toch. Na afloop sprak ik één van de jongens aan. Zijn antwoord: “Natuurlijk ken ik de westerse geschiedenisboeken, maar ik ken ook andere geschiedenisboeken. Daarin wordt anders geschreven over de Joden. Waarom zou ik de geschiedenisboeken van het westen geloven?”