Ze zit bijna iedere dag in het café van LUX. Leeftijdsloos zo onderhand, mager, gebruind, rosé binnen handbereik, altijd aan de leestafel. Ik ben er ook vaak, werkafspraken, ze groet me altijd. De bedrijfsleider vertelt dat ze alcoholiste is, rond lunchtijd komt ze binnen, in een rustig tempo drinkt ze door tot in de avond, gaat dan weer weg. In LUX blijft ze alcoholiste, zeg ik. Ergens anders ook, zegt de bedrijfsleider, niet schenken is niet de oplossing, er is voor haar geen oplossing meer. 30 jaar horeca-ervaring heeft de bedrijfsleider. Hij laat haar niet alleen drinken. Voordat ze begint, moet ze eerst wat te eten bestellen. Rond etenstijd ’s avonds ook. Belt een taxi als hij dat nodig vindt. Burgerschap.