Vloeken in de (linkse) kerk natuurlijk. Maar toch. Is het sentiment van Amerikaanse kiezers na acht jaar Bush vergelijkbaar met dat van Nederlandse kiezers over de kabinetten Balkenende? Zijn er parallellen tussen de reacties van de Amerikaanse gevestigde orde op Obama (geen ervaring, geen oplossingen) en die van de Nederlandse elite op Wilders? Zitten er overeenkomsten tussen de retorische gaven van Obama en het politieke spitzengefühl van Wilders? Is het echt not done om de twee in het afgelopen jaar in Nederland meest besproken politici naast elkaar te leggen? Obama geeft hoop, geeft Wilders dat ook aan een deel van de Nederlandse bevolking? Is de afkeer van de Bushkiezer die de Nederlandse politieke elite de afgelopen jaren toonde vergelijkbaar met de afkeer voor de Wilderskiezer?